Forum Kokoart

[Ptakuba]

Jak dla mnie dużo lepsza książka niż poprzednie. Warto chyba przeczytać.

[Tenebrity]

"Żarna niebios" Kossakowskiej. Tej pani chyba nie trzeba przedstawiać. Książka genialna. Potyczki anielsko-diabelskie mnie bawią. Zwłaszcza kiedy przewrotnie większą sympatię wzbudza we mnie Asmodeusz i Lucyfer zamiast Gabriela i Michała. W końcu kto to widział, żeby porządny aniołek jarał trawkę ...

"Liżąc ostrze" J.Ćwieka - dobre, szybkie, porywcze... i znów czarne okazuje się białym, białe szarym, a szare jakimś innym odcieniem. Zaskakujące zakończenie, którego często brakuje w książkach. Zwłaszcza sensacyjnych. A ta niewątpliwie do takich należy.

[Midare]

"Sprężyna" Małgorzaty Musierowicz. Uwaga, spoilery i narzekanie.
Zacznę od wyznania: uwielbiam Jeżycjadę. To zabawne, ciepłe książki dla czytelników w każdym wieku, z ciętymi dialogami i ciekawymi postaciami, napisane piękną polszczyzną i czytałam wszystkie części, niektóre po wiele razy.
Nie było miło podczas lektury "Sprężyny".
Książka jest płaska. Wciąż są cięte dialogi i piękna polszczyzna, ale fabuła? Laura zakochuje się od pierwszego wejrzenia, z wzajemnością, w facecie, którego widzi na ulicy, i aż do końca książki prawie nie zamieniają słowa? Ale to prawdziwa miłość, TRUFAX? Jego smutna przeszłość, problemy rodzinne i nieszczęśliwa miłość odejdą w niepamięć przy niej, a jej temperament, osamotnienie i paskudny charakter złagodzone zostaną przez romantyczne uczucie?
Pani Musierowicz, nie przeszkadza mi, jak cytuje pani Mickiewicza w każdej książce, ale romantyzm umarł. I my za nim nie tęsknimy. Proszę wrócić do pisania historii, które mają sens. A ja idę czytać "Dziecko Piątku". >:C

[JJThompson]

Dość dawno:

"Lód" Jacka Dukaja

Pierwsze 250 stron można pobrać legalnie stąd. Nie tylko fantastyka naukowa, ale i psychologia, filozofia, teologia oraz Allah raczy wiedzieć co jeszcze. Powieść napisana przez Dukaja specyficznym językiem, znajomy fan hard since-fiction i Stanisława Lema nie dotrwał do końca, co jest dowodem na to, że Dukaja nie jest tak łatwo zaszufladkować.

"Odyseja Kosmiczna 2001" Arthura C. Clarke'a

Pożyczona od tegoż znajomego razem z "Odyseją Kosmiczną 2010", "O.K. 2061" i "O.K. 3001". Na razie [z racji sesji egzaminacyjnej] przeczytałem tylko tę pierwszą i jestem oczarowany. Oczywiście jeśli ktoś lubi klasykę SF. Ja nie przepadam jeśli nie ma przesłania, a ta seria również [a może przede wszystkim] za sprawą Stanleya Kubricka nosi piętno czasów Zimnej Wojny i polityczno-historycznych niuansów.

"Mitologia Greków i Rzymian", "Literatura Greków i Rzymian", "Gorycz i Piękno Europy. Dzieje Greków i Rzymian." Zygmunt Kubiak

Wszystkie pozycje przeczytałem już dawno, ale z chęcią wracam do nich co jakiś czas. "Mitologię" przeczytałem ponownie na dzień przed egzaminem z Filozofii jako temat indywidualny. Może rozdzielmy na trzy części:

"Mitologia": Napisana pięknym językiem i widać, że z zacięciem etymologicznym. Można dowiedzieć się bardzo interesujących informacji nie tylko na temat mitologii starożytnych, ale również powiązania jej z dzisiejszym chrześcijaństwem, czy używanym słownictwem, powiedzeniami i archetypami, które w nas ciągle trwają mimo upływu setek lat.

"Literatura": jako, że mam w swojej biblioteczce całą serię "Arcydzieła Kultury Antycznej" wydanej przez Ossolineum, tom ten stanowi dla mnie przewodnik po utworach i ich przybliżenie. Stanowi wspaniałe uzupełnienie do samych utworów jak i wstępów do tychże.

"Piękno i gorycz Europy.": przepiękna opowieść o dziejach starożytnej Europy. Autor ewidentnie skupia się na okresie Imperium Rzymskiego i wszelkich szczegółach z nim związanych, ale w pierwszej części nie zabraknie rozdziałów o wcześniejszych dziejach naszego kontynentu, z historią Grecji włącznie. Jednocześnie autor przemilczał kilka faktów, które miały i mają istotny wpływ na nasze dzisiejsze postrzeganie świata. Nie ma w tej książce jednak znaczących niezgodności z rzeczywistością prezentowaną w źródłach, inne jest tylko rozłożenie akcentów niż np. w pozycjach traktujących o Etruskach.

[Tenebrity]

"Popiół i kurz" Grzędowicza, czyli historia wariata, który odwiedza świat Pomiędzy - miejsce zagubionych dusz, Ka przedmiotów, myślokształtów. W zasadzie sam nie jest pewny, czy to miejsce istnieje, czy to tylko jego urojenia. Facet bawi się we współczesnego Charona. Na co dzień jest wykładowcą akademickim. Gdzieś w międzyczasie zaprzyjaźnia się z czarownicą. I jakoś tak się składa, że prawie zostaje pogrzebany żywcem. I, ogólnie, ma więcej przygód, niż Bond we wszystkich swoich filmach.
Książka genialna. Im bliżej było mi do jej końca, tym bardziej dziwiłam się, że akcja nie zwalnia, a wciąż nabiera tempa, zamiast zacząć układać się w prosty, logiczny ciąg zdarzeń. Ale w tej książce logiki jest jak na lekarstwo. I całe szczęście. Do tego dochodzi odrobina sarkazmu i humoru, trochę mrocznego nastroju, dystans jaki ma do samego siebie główny bohater. Mniam .

[Blake]

Neuromancer Gibsona. Facet 'wymyślił' cyberpunk, za co powinien dostać Nobla. Bez GitSa nie byłoby Matrixa, ale GitS to w 60% Neuromancer...
Co ciekawe gościu 'wymyślił' też internet, tzn. opisał jego działanie i znaczenie dla świata, nim ten wypłynął do cywila, a nawet skalę przestępstw sieciowych (zapomniał tylko o spamie). Prorok!

[Kuro-chan]

Ostatnio?
Poza tymi wszystkimi niezwykle mądrymi książkami, które czytam z okazji nadchodzącego terminu oddania pierwszego rozdziału licencjatu (którego coś mało, cholera jasna) ostatnio się Nightrunnerem zaczytuję Lynn Flemming. W liceum dorwałam pierwszy tom... to były czasy! Odmóżdżam się tym.
I powtarzam sobie "Morta" i "Wyrd Sisters", bo to wie, kto wie, może będzie musical... Jak usłyszałam piosenki z "Morta", to padłam i przez co najmniej 5 minut radośnie kwicząc tarzałam się po podłodze z uciechy.